
Абу Али ибн Сино кимё фанига тажрибавий асос солган алломалардандир. У моддаларнинг трансмутациясига (бир моддани бошқасига айлантиришга) шубҳа билан қараган, кимёвий моддаларни тозалаш усулларини ривожлантирган ва тиббиётда кимёвий моддалардан кенг фойдаланган.
Шунингдек, у минераллар таснифи ва металларни ўзгартиришнинг мумкин эмаслигини илмий далиллаган.
Ибн Синонинг кимё фанига қўшган асосий ҳиссалари:
•Алхимияга танқидий муносабат: Ибн Сино оддий металларни (қўрғошин, мис) олтинга айлантириш мумкинлиги ҳақидаги алхимикларнинг даъволарини илмий жиҳатдан асоссиз деб топган. У металларнинг табиати бир-биридан фарқ қилишини ва уларни сунъий йўл билан ўзгартириб бўлмаслигини таъкидлаган.
•Кимёвий жараёнлар: У кимёвий бирикмалар ҳосил бўлиши, моддаларнинг эриши, аралашиши, қаттиқлашиши ва ранг ўзгариши каби жараёнларни кузатган ва таърифлаб берган.
•Кимёвий моддалар тозалаш: Ибн Сино тозалаш усулларини (дистилляция, сублимация) такомиллаштирган. У тиббиётда қўлланиладиган доривор моддаларни (кислоталар, ишқорлар, тузлар) тозалаш ва тайёрлаш усулларини ишлаб чиққан.
•Минераллар таснифи: У тоғ-кон жинслари ва минералларни илмий асосда таснифлаган, уларни тўрт гуруҳга: тошлар, олтингугуртли бирикмалар, металлар ва тузларга бўлган.
•Доришунослик кимёси: Ибн Сино "Тиб қонунлари" асарида кимёвий моддаларнинг шифобахш хусусиятларини батафсил баён этган. У минералларни тиббиётда қўллашнинг ўзига хос йўлларини кўрсатган.
Унинг кимёвий қарашлари замонавий кимёнинг илмий асослари шаклланишига сезиларли таъсир кўрсатган.